Deksel op de ankerkluis

Dregboten op ruw water, buiswater en kluiswater.

Aan dek zaten over de ankerkluizen deksels. Deze sloten de kluizen redelijk af, en lieten ruimte voor de ketting om naar de lier te lopen.
Dat alles natuurlijk om te voorkomen dat op ruw water de kluizen als een soort waterkanon gingen werken als de boot in een golf dook.
De sleepkluis was al dicht gemaakt, die zal dat wel helemaal mooi gedaan hebben. Dus toch nog een kanon op de Dreg IV, een waterkanon?

Zinken kluizen

De verzinkte ankerkluizen

De nieuw gemaakte kluizen zijn thermisch gegalvaniseerd, populair gezegd: verzinkt.
Verzinken helpt om het ijzer te beschermen en het onderhoud makkelijker te maken. De huid van de Dreg IV is bij de bouw in 1950 verzinkt, geschoopeerd. Mede daardoor is de schade door roest zo beperkt dat de boot in 2007 gezond genoeg was om een nieuw leven te beginnen.
En nu dus verzinkte kluizen. Moeten we ze er nog wel even in zetten.

Keuzekranen lens systeem

                                  
De Dreg IV heeft een redelijk uitgebreid, of zeg ingewikkeld, lenssysteem. Veel leidingen en afsluiters.Waaronder een aantal 3-weg kranen om het water van of naar de gewenste pomp of huiddoorvoer te leiden. De afsluiters van de lenskast en de lenskast zelf krijgen hun eigen gehervernieuwingsbeurt, zie: https://dregiv.blogspot.com/2020/10/lenskast.html#more .  De "keuze" kranen zijn nu aan de beurt, we hebben immers lange winteravonden voor de boeg.

Brandt de lamp?

De navigatielichten zoals de Marine die gebruikte.

Zoals de meeste schepen, heeft de Dreg ook navigatie lichten.
Al sinds 1950 is de boot uitgerust met allerlei lampen. Navigatielampen zoals we die kennen, en een paar lampen die op de meeste schepen niet voorkomen.
Die laatsten waren vooral bedoeld voor gebruik tijdens het werken als Dregboot of als Marineschip in het algemeen. Die kunnen dus vervallen of voor wat anders gebruikt worden.
Voor de overblijvende lampen geldt straks dat de stuurman in de stuurhut moet kunnen zien of de lamp buiten brandt. Er moet dus een indicatielampje komen om te kijken of de "echte" lamp het doet, een Defect Navigatielicht Detectie, DND.

De schilder is weer terug in de machinekamer.

We hadden al eerder in het najaar geschilderd.
Altijd lastig, de temperatuur is vaak niet hoog genoeg en er zit veel vocht in de lucht.
Vorig najaar is onder de vloer in het vooronder geschilderd, in 2014 zijn we zelfs in de winter binnen in de machinekamer aan het schilderen geweest.
Nu dus weer in de machinekamer.
In 2011 had de Zomerschilder, zie http://dregiv.blogspot.nl/2011/08/de-zomerschilder.html aan bakboord de machinekamer geschilderd. Op een klein stuk na, de achterste accukist stond nog in de weg. Die kist staat nu op het achterdek met een nieuwe verflaag te wachten tot hij weer terug mag. Tijd dus om het laatste stukje bakboord te schilderen.

Twin Peaks

De voorpiek, twee ankernissen, weinig ruimte, veel hoekjes, ...

... en veel verdwenen verf.

We waren vorig jaar in het dok al erg in de piek bezig geweest,
zie http://dregiv.blogspot.nl/2017/04/pieken.html .
Van de kiel tot de waterlijn is de voorpiek toen schoon gemaakt en opnieuw geconserveerd. Althans, de grondlagen zitten er op.
Maar boven de waterlijn is ook nog voorpiek. Meer zelfs als onder de waterlijn. Gelukkig kan je er daar wat makkelijker bij. Zeker nu de ankerkluizen er tijdelijk uit zijn.
Voor de tweede keer de piek in dus, jezelf opgevouwen en stof bijten.

Lier op losse voeten

De ankerlier, maar dan aan dek van het naast liggende werkschip.

Elk schip heeft een noodstop. Zoals een auto een handrem heeft, heeft een schip z'n ankers.
Die moeten het "doen" als andere mogelijkheden het hebben laten afweten.
Ook de Dreg heeft zo'n noodstop. Alleen waren er wel wat twijfels over de betrouwbaarheid.
Er was op een paar punten wat ijzer verdwenen, en de onderdelen van de lier om de ankers weer op te halen waren door roest wat immobiel geworden. Het kon wel, maar het ging niet van harte.

Nieuwe kluizen

Ankerkluizen met een wit noodverband in 2007.

Toen de Dreg IV gekocht werd, zaten er in de voorpiek twee ankerkluizen en een sleepkluis. De sleepkluis was eerder buiten bedrijf gesteld en dichtgelast. En de ankerkluizen waren verpakt met glasmat en polyester. Dat laatste hoort niet zo.
Polyester in een stalen schip betekent dat het onder dat polyester niet helemaal pluis is.
Dat bleek ook, op het IJsselmeer kwam door de ankerkluizen water naar binnen in de voorpiek, ondanks de polyester "pleisters" .
Afgelopen najaar was er een expert aan boord, en die vond dat dat zo niet kon. Gelijk had hij, tijd dus om de pleisters te verwijderen en te beginnen met de lang uitgestelde operatie. De Dreg krijgt een dubbele Bypass, twee nieuwe ankerkluizen.

Pieken

Voorpiek in 2007, na het leegpompen. Met de eerste emmer rommel.
Goed te zien is tot waar het water gestaan heeft, daar is de verf weg.

Voor in de Dreg zit een stukje boot dat er wel moet zijn maar waar je weinig aan hebt. Klein, slecht toegankelijk en met veel hoeken en randjes waar je niet bij komt. De voorpiek.
Toen in 2016 de boot in het dok lag is er al hard in gewerkt om de binnenkant onder de waterlijn schoon en geverfd te krijgen. Nu in 2017 de ankerkluizen er uit gaan, is het makkelijker om verder te gaan met bikhamer en borstel.
Straks opnieuw opgevouwen de piek in dus, en stof bijten.

Wapenschild voor de Dreg

Bij de marine is het gebruikelijk dat elk schip, of elke dienst, een wapenschild heeft. Een symbolische afbeelding in een cirkel van een gouden tros die op twee ankers ligt, met er boven een kroon gevormd door een aantal sloepen.

Wapenschild van de Hr.Ms. Luymes.

Daaronder dan in het latijn het motto op een banier.
De afbeeldingen hebben iets "van vroeger", en de heraldiek liefhebbers kunnen er vast van alles over vertellen.
Mooi dus, zo'n wapenschild. Maar de Dreg IV was een Boot en geen Schip, en was al helemaal niet de "Hr.Ms. Dreg". Geen wapenschild dus. Nog niet tenminste.