zondag 20 mei 2018

Deksel op de ankerkluis


Dregboten op ruw water, buiswater en kluiswater.
Aan dek zaten over de ankerkluizen deksels. Deze sloten de kluizen redelijk af, en lieten ruimte voor de ketting om naar de lier te lopen.
Dat alles natuurlijk om te voorkomen dat op ruw water de kluizen als een soort waterkanon gingen werken als de boot in een golf dook.
De sleepkluis was al dicht gemaakt, die zal dat wel helemaal mooi gedaan hebben. Dus toch nog een kanon op de Dreg IV, een waterkanon?

zaterdag 19 mei 2018

Zinken kluizen


De verzinkte ankerkluizen
De nieuw gemaakte kluizen zijn thermisch gegalvaniseerd, populair gezegd: verzinkt.
Verzinken helpt om het ijzer te beschermen en het onderhoud makkelijker te maken. De huid van de Dreg IV is bij de bouw in 1950 verzinkt, geschoopeerd. Mede daardoor is de schade door roest zo beperkt dat de boot in 2007 gezond genoeg was om een nieuw leven te beginnen.
En nu dus verzinkte kluizen. Moeten we ze er nog wel even in zetten.


zaterdag 14 oktober 2017

De schilder is weer terug in de machinekamer.


We hadden al eerder in het najaar geschilderd.
Altijd lastig, de temperatuur is vaak niet hoog genoeg en er zit veel vocht in de lucht.
Vorig najaar is onder de vloer in het vooronder geschilderd, in 2014 zijn we zelfs in de winter binnen in de machinekamer aan het schilderen geweest.
Nu dus weer in de machinekamer.
In 2011 had de Zomerschilder, zie http://dregiv.blogspot.nl/2011/08/de-zomerschilder.html aan bakboord de machinekamer geschilderd. Op een klein stuk na, de achterste accukist stond nog in de weg. Die kist staat nu op het achterdek met een nieuwe verflaag te wachten tot hij weer terug mag. Tijd dus om het laatste stukje bakboord te schilderen.

woensdag 30 augustus 2017

Twin Peaks



De voorpiek, twee ankernissen, weinig ruimte, veel hoekjes, ...


... en veel verdwenen verf.




















We waren vorig jaar in het dok al erg in de piek bezig geweest,
zie http://dregiv.blogspot.nl/2017/04/pieken.html .
Van de kiel tot de waterlijn is de voorpiek toen schoon gemaakt en opnieuw geconserveerd. Althans, de grondlagen zitten er op.
Maar boven de waterlijn is ook nog voorpiek. Meer zelfs als onder de waterlijn. Gelukkig kan je er daar wat makkelijker bij. Zeker nu de ankerkluizen er tijdelijk uit zijn.
Voor de tweede keer de piek in dus, jezelf opgevouwen en stof bijten.

woensdag 17 mei 2017

Lier op losse voeten

De ankerlier, maar dan aan dek van het naast liggende werkschip.

Elk schip heeft een noodstop. Zoals een auto een handrem heeft, heeft een schip z'n ankers.
Die moeten het "doen" als andere mogelijkheden het hebben laten afweten.
Ook de Dreg heeft zo'n noodstop. Alleen waren er wel wat twijfels over de betrouwbaarheid.
Er was op een paar punten wat ijzer verdwenen, en de onderdelen van de lier om de ankers weer op te halen waren door roest wat immobiel geworden. Het kon wel, maar het ging niet van harte.


woensdag 10 mei 2017

Nieuwe kluizen






Ankerkluizen met een wit noodverband in 2007.

Toen de Dreg IV gekocht werd, zaten er in de voorpiek twee ankerkluizen en een sleepkluis. De sleepkluis was eerder buiten bedrijf gesteld en dichtgelast. En de ankerkluizen waren verpakt met glasmat en polyester. Dat laatste hoort niet zo.
Polyester in een stalen schip betekent dat het onder dat polyester niet helemaal pluis is.
Dat bleek ook, op het IJsselmeer kwam door de ankerkluizen water naar binnen in de voorpiek, ondanks de polyester "pleisters" .
Afgelopen najaar was er een expert aan boord, en die vond dat dat zo niet kon. Gelijk had hij, tijd dus om de pleisters te verwijderen en te beginnen met de lang uitgestelde operatie. De Dreg krijgt een dubbele Bypass, twee nieuwe ankerkluizen.

dinsdag 18 april 2017

Pieken

Voorpiek in 2007, na het leegpompen. Met de eerste emmer rommel.
Goed te zien is tot waar het water gestaan heeft, daar is de verf weg.

Voor in de Dreg zit een stukje boot dat er wel moet zijn maar waar je weinig aan hebt. Klein, slecht toegankelijk en met veel hoeken en randjes waar je niet bij komt. De voorpiek.
Toen in 2016 de boot in het dok lag is er al hard in gewerkt om de binnenkant onder de waterlijn schoon en geverfd te krijgen. Nu in 2017 de ankerkluizen er uit gaan, is het makkelijker om verder te gaan met bikhamer en borstel.
Straks opnieuw opgevouwen de piek in dus, en stof bijten.

vrijdag 24 maart 2017

Wapenschild voor de Dreg

Bij de marine is het gebruikelijk dat elk schip, of elke dienst, een wapenschild heeft. Een symbolische afbeelding in een cirkel van een gouden tros die op twee ankers ligt, met er boven een kroon gevormd door een aantal sloepen.

Wapenschild van de Hr.Ms. Luymes.

Daaronder dan in het latijn het motto op een banier.
De afbeeldingen hebben iets "van vroeger", en de heraldiek liefhebbers kunnen er vast van alles over vertellen.
Mooi dus, zo'n wapenschild. Maar de Dreg IV was een Boot en geen Schip, en was al helemaal niet de "Hr.Ms. Dreg". Geen wapenschild dus. Nog niet tenminste.

zaterdag 5 november 2016

De najaars schilder

Schrik om het hart, dat is nu gelukkig historie
Bij de eerste blik onder de vloer in 2008, zie ook  http://dregiv.blogspot.nl/2009/03/spanten-wrangen.html , sloeg de schrik om het hart.
"Doorkijkspant" 35.
Doordat toen niet alles tijdens die dokbeurt aangepakt kon worden, had het weinig zin het ijzer te conserveren.
Tijdens de afgelopen werfbeurt is er weer veel aan het vooronder gedaan. Nieuw spant, nieuwe stukken huid, tanktop gerepareerd en de vuilwatertank waterdicht gemaakt.
Toen het schip weer dreef zijn de steunen voor de vloer er weer in gelast. Die waren er deels uit geslepen om beter aan het vlak te kunnen werken.
Nu het meeste laswerk gedaan is, is het tijd om te zorgen dat wat we hebben ook zo blijft.
Verven dus!

dinsdag 18 oktober 2016

Dregboot uit dok, één tint grijs.

Romp boven water RAL 7038, onderwater zwart.
Eindelijk, er zit weer water onder de kiel. Het heeft even geduurd om al de klussen en klusjes klaar te krijgen, maar uiteindelijk was het dan zo ver. Al het gelas en verander heeft in ieder geval een waterdicht schip opgeleverd, nergens nattigheid. Binnen is het natuurlijk een dikke puinzooi. Materiaal en gereedschap liggen nog niet waar ze horen. Maar buiten lijkt het wel of er een wonder is gebeurt: een Grijs wonder.