De Dreg IV heeft een bronsen scheepsbel. Gegraveerd met de scheepsnaam, en een paar jaar terug maar eens mooi opgepoetst. Waar zat die bel oorspronkelijk? En is het wel de originele bel? Er was enige twijfel. Er zat namelijk een raar "ding" boven aan de bel. En onder aan de beugel is het ook wat vreemd.
Tja, een stukje over een andere boot. Waarom eigenlijk, er is toch genoeg Dregboot materiaal om daar over te schrijven? Dat is zo, maar de Casana is ten eerste een bijzondere boot, met een verleden met meerdere "gebeurtenissen" en hij is te zien op de foto waarop ook een Dregboot te zien is. Dat laatste doet de Casana in dit weblog belanden.
Een boot van 75 jaar oud heeft wel eens wat. Of juist niet. Er gaat wel eens wat verloren in al die jaren. Sommige zaken kunnen gemist worden, anderen waren niet belangrijk om de boot varende te houden. Maar toch, niet belangrijk is niet onbelangrijk.
De Dregboten zijn gebouwd bij De Groot en van vliet te Slikkerveer, en de laatste twee, de Dreg III en IV, zijn op 21/8/1950 tewater gezet. De Zeefakkel is gebouwd bij J & K Smit te Kinderdijk en is op 21/9/1950 tewater gelaten. De schepen zijn letterlijk gebouwd “aan de andere kant van het water” van elkaar, en het lawaai van het klinken van de Zeefakkel moet op de Dregboten in aanbouw te horen zijn geweest. Maar ze hebben meer gemeen dan alleen de geboorte.
Een werfplaat is een beetje het geboorte certificaat van een boot. Niet dat een boot er niet is als ze geen werfplaat heeft, maar zonder werfplaat mist er wel iets essentieels.
Onze Dreg IV had geen werfplaat, slechts een vage contour achter op de stuurhut waar hij ooit gezeten had.
In de Dreg IV staat een AFA telegraaf. Daarmee kan je vanuit de stuurhut de motoren en de koppelingen bedienen. Zeg maar, stil liggen, vooruit varen, achteruit varen en in het geval van de Dregboten, de boot draaien.
Die telegrafen dateren uit 1964, dik 50 jaar oud dus. En ze staan een beetje aan de stuurboord kant van de stuurhut. En dat levert een probleem op. Een zichtbaar probleem.
De Dreg IV heeft twee diesel tanks, bunkers. Die staan niet met elkaar in verbinding, en moeten apart gevuld, gebunkerd, worden. Om te kijken hoe veel er in zo'n bunker zit, zijn er peilstokken. Wat er niet is, zijn peilglazen of sensoren. Dat laatste is een probleem.
Bij de inspectie voor de verlenging van het certificaat keek de keurmeester met een gefronsde blik naar een groot tandwiel aan de zijkant van de ankerlier. Een vinger knipper. Dat kon zo niet, en waren het met hem eens. De tijd om er wat aan te doen was nu, niet meer uitstellen dus.
Na de laatste wereldoorlog was er in Nederland veel weg, zoek en stuk. Dat moest gerepareerd worden om het land weer aan de gang te krijgen. Een periode met ongekende bedrijvigheid brak aan waarin de opgerolde mouwen de norm waren. Ook bij de Marine was er groot tekort, aan schepen en alles wat daar bij hoorde. Niet aan ideeën en ambitie, en gelukkig hadden we een Atlantische buurman die ons hielp die ideeën te realiseren.