Echt scheiding

Stroom en spanning op een ijzeren boot is lastig en gevaarlijk. Gevaarlijk voor de bemanning, maar ook gevaarlijk voor de boot.
Gevaarlijk voor de bemanning ligt voor de hand, thuis heeft de 230V installatie bepaalde veiligheden ingebouwd, dan wil je dat aan boord ook. Aardlek en zekeringen moeten de bemanning afdoende beschermen.
Gevaarlijk voor de boot is weer iets anders. Doordat je toch wilt dat je ijzeren boot geaard is, zodat je geen optater krijgt als je van de wal of uit het water aan boord komt, is de boot via de walaansluiting verbonden met de aarde op de wal. En die aarde kan wel eens iets anders zijn dan je wilt, zodat een klein kruipstroompje gaat lopen dat gaat zorgen dat de boot langzaam oplost.
En dat willen we niet, dus we gaan wel aarden maar ook echt scheiden.

Afgekeken Dregboot?

Het afdreggen van de zee om ondieptes in kaart te brengen is niet nieuw, maar ook niet heel oud. Vanaf begin 1900 begint de techniek om met twee boten en een op diepte hangende lijn te “Dreggen” zich te ontwikkelen.

De oorsprong lag aan de oostkust van de VS. Maar in de Nederlandse delta neemt men het idee snel over, ook al omdat in ons Indië zo mogelijk nog meer onbekende ondieptes op ontdekking wachten. 

De dienst Hydrografie ontwikkelt zo z’n eigen ideeën en technieken, of hebben we toch een beetje gespiekt bij onze buren aan de andere kant van de oceaan?

Waar is de Dregboot? deel II

We hadden al eens geschreven over navigatie apparatuur aan boord van de Dreg IV.  Zie: https://dregiv.blogspot.com/2013/12/waar-is-de-dregboot.html#more .

Dat ging vooral over wat er was en niet meer is, zoals een Decca Navigator Mk12. 

Eind 2021 kregen we een foto toegestuurd van Niek de Kroon, die begin jaren '70 met de Dreg IV en o.a. de Zeefakkel van Zeeland tot de Waddenzee onderweg was om te zorgen dat obstakels onderwater in kaart gebracht werden. En: daarop is een Decca Mk 12 te zien aan boord van de Dreg IV!

Dreg IV in de lucht

We zijn al eens bezig geweest om uit te zoeken wat voor Zend/Ontvangst apparatuur er in de Dregboten gestaan zou hebben. Bakboord voor in de stuurhut heeft een set gestaan. Dat zou een Collins TCS geweest zijn. Later zou deze vervangen zijn door een modernere set die aan het achterbord van de stuurhut gehangen heeft, waarschijnlijk een Swordfish van Pye.
Nog steeds kijken we uit onze ooghoeken of we meer te weten kunnen komen of dat er iets langs komt dat past bij wat we al gevonden hadden. En we kijken niet alleen, we zijn blij met de "Zoek" hulp van een oud Marine man, die goed weet hoe oude zendapparatuur op te sporen, zie: https://www.kustvaartforum.com/viewtopic.php?f=1&t=7582&sid=d8a6c2d62df45391c67e2893e1835176&start=180

In de Kast

 

Er was een paneel gemaakt met twee PLC’tjes om per waterdichte sectie de elektrische lenspompen en de ventilatoren automatisch te kunnen schakelen. Zie: http://dregiv.blogspot.com/2021/03/nieuw-lenssysteem.html#more .
Dat werd veel spul voor in een niet zo grote kast. Die kast kan niet zo groot worden omdat de vrije wandruimte  in de Dreg machinekamer erg beperkt is. We willen nog meer apparatuur kunnen plaatsen in de machinekamer, dus we moeten zuinig zijn met die ruimte.

Wel Kromhout maar geen motor.

Kromhout was bekend als fabrikant van motoren. Dieselmotoren.
Maar Kromhout heeft meer gemaakt dan alleen motoren. Het verhaal gaat dat Kromhout zelf de machines gemaakt heeft voor het maken van de verstuiver-onderdelen. Als je dat kan, dan kan je meer.
We wisten van het bestaan van eenvoudiger machines voor in de werkplaats. En we hadden ze ook gezien. In het Kromhout museum staan Kromhout tafelboormachines en een Kromhout slijpsteen.
Daar ging ons Kromhout-hart harder van kloppen.
Maar ja, welke winkel heeft ze nog in de catalogus?

Kromhout Dregmotoren

Alle 4 de Dregboten hadden twee Kromhout 6LS motoren in de machinekamer. Dat is een boel motor voor niet zo veel vermogen. En een motor waarbij de onderdelen niet meer makkelijk verkrijgbaar zijn. En een motor die regelmatig aandacht en onderhoud nodig heeft. En bij de Marine waren de boten om mee te varen en niet om aan de kade te liggen wachten op een weekeind met mooi weer. Dus ze hadden hun uren wel gemaakt.
Dat heeft er toe geleid dat de Kromhout’s bij 3 van de 4 Dregboten door wat moderners vervangen zijn. Alleen de Dreg IV heeft de Kromhout’s nog in de machinekamer staan.
Dat is mooi, dat willen we zo houden, maar het in leven houden en weer origineel maken van deze motoren gaat niet zonder onderdelen.

Nieuw lenssysteem.

Een boot hoort in het water. Water hoort niet in de boot. Als dat laatste onverhoopt toch gebeurt, dan moet dat water er weer uit. 

Daarvoor hebben we lenspompen, twee stuks. Voor de motoren bevinden zich twee SiHi pompen en een verzameling buizen en afsluiters. Als we een motor starten, de koppeling inschakelen en de afsluiters in de juiste stand zetten, wordt het water de boot uit gepompt. Als een motor loopt dus. Als we aan boord zijn dus. 

Maar wat als we niet aan boord zijn, en water de boot binnen stroomt?

Dregboot op de TV

Eén Dregboot op TV, één schoorsteen.

Belangstelling voor wat er in de jaren '50 en begin jaren '60 in Nederlands Nieuw Guinea gebeurde hebben we wel. Maar de aandacht moest aan wat anders besteed, dus hebben we de uitzending van Andere Tijden op 24 februari gemist.

We werden er op geattendeerd dat we die toch echt moesten gaan zien. 

Dus: Uitzending Gemist in stelling gebracht. Want er zou een boot in beeld zijn.

Lenskast weer lensklaar.

De Dreg IV heeft een onderdeel dat vaak wat onderschat wordt: een lenskast. De plek waar je kiest van waar je water dat de boot binnen gekomen is, er weer uit pompt. Vrij essentieel om te blijven drijven dus.

Eerder hadden we om allerlei redenen de lenskast en de bijbehorende onderdelen gedemonteerd en gereviseerd. Zie: https://dregiv.blogspot.com/2020/10/lenskast.html#more  Ook de schotdoorvoeren zijn weer in topconditie gebracht, dus de leidingen en afsluiters kunnen weer terug naar waar ze horen: onder de vloer. Daarbij is er nog wel wat te verbeteren, de lenskast zit alleen vast in het midden, de zware afsluiters "hangen" dus aan de kast en de leiding. 

Alles "hangt" aan de gesoldeerde lenskast.

Die zijn ondertussen ruim 70 jaar oud. Beter is het de afsluiters waar ze aan de leidingen komen, een extra ondersteuning te geven.