Dregboot in het dok, reparatie machinekamervlak

Het is al weer een paar jaar geleden dat de Dreg IV uit het water geweest was.
De vorige keer was er een waslijst gemaakt met punten die onder water verbetering of verandering behoeften. Er is toen hard gewerkt, maar een paar puntjes zijn blijven liggen.
In de tussenliggende periode is ook in het schip gewerkt aan ijzer en constructie. Daarbij bleek op een paar voorheen ontoegankelijke plekken het schip minder gezond dan gewild.
De restpunten van 2008 en de nieuwe punten zijn samen genoeg werk voor weer een paar weken gezellig droog staan.

Schoon schip maken

Lensleiding in het bad.

Bij de komende dokbeurt willen we het vlak van de machinekamer repareren door de ingeroeste putten op te lassen. Daar moet ruimte voor gemaakt, en moet een groot deel van de lensleidingen "er uit". De meeste leidingen lopen van en naar pompen en afsluiters. Dat zijn niet al te grote stukken leiding, makkelijk te demonteren en inspecteren. Twee leidingen echter zijn van een andere orde van grootte. Die lopen bijna over de hele lengte van de machinekamer van de lenskast naar het achterste machinekamerschot. Lang, en we vermoeden, niet leeg van binnen.

Koningin Juliana aan boord van de Dreg IV.

Het gereedschapsbord na aanvulling.

Bij een van de eerste grote opruimacties in het schip kwam een soort gereedschapsbord bovendrijven. Het was een nogal lang bord, een meter of zo, en er was niet goed vast te stellen waar het ooit gehangen had. Voor de hand liggend is in de machinekamer, maar daar was er toen geen plaats voor.
Het bord was marine grijs, en met veel aandacht gemaakt, dus zal al wel lang bij de standaard uitrusting van de Dreg IV gehoord hebben.
Wat er allemaal bij en op hoorde bleef nog wat ongewis.

Dreg met pensioen

Op 21 Augustus 2015 is het precies 65 jaar geleden dat de Dreg IV in Slikkerveer te water gelaten werd.
Volgens Drees was 65 de leeftijd dat er van een welverdiende rust mocht worden genoten.
Nou is de Dreg IV al wat eerder afgezwaaid, maar toch zien we deze verjaardag dan maar als het bereiken der leeftijd der sterken en wijzen.
Om dat te vieren, een aantal foto's uit het Dreg leven. Zoals dat vaak gaat met de wijzen en sterken, is het vooral terug kijken. Uit de oude doos dus!

De Winterschilder

Winterschilder

In Augustus 2011 hadden we al een een verhaaltje geschreven over de Zomerschilder, zie http://dregiv.blogspot.nl/2011/08/de-zomerschilder.html
Daar in omschreven we dat aan de bakboord kant van de machinekamer alle oude verf, roest en troep verwijderd is, en er nieuwe coating aangebracht is.

In oranje het deel dat nu onder handen genomen wordt.

Maar ja, dat is alleen de bakboord kant. Een schip, dus ook een machine kamer, heeft twee kanten.

Gelijk naar Wissel

Zoals veel schepen, werden ook de Dregboten in 1950 uitgerust met een 220Volt gelijkstroom net. Dat is dus niet wat we thuis hebben, daar hebben we wisselstroom.

Het HS bord zoals bij aankoop schip, met Nieaf meters,
 Santon schakelaars en schildje van "De Hoop Rotterdam".

Gelijkstroom is makkelijk, eenvoudig op te wekken (toen) en geen gedoe met synchronisatie als er meerdere bronnen zijn. En (toen) makkelijker om motoren op een laag toerental te laten draaien, zoals de aandrijving van de Dreglier. Maar vandaag is er toch wel heel veel apparatuur die je aan boord zou willen hebben die wisselstroom gebruikt. Een 230Volt wisselstoom net is dan wel praktischer.
Ombouwen dus naar wisselstroom, maar dat is eenvoudiger gezegd dan gedaan.

Micro-restauratie

20 meter is een heel end als je alles weer pico bello voor elkaar wilt hebben.
Vooral als het een schip is, want dat betekend "altijd meer werk". En als daar bij komt dat er in het verleden wel eens wat nonchalant mee omgegaan is, wordt het er niet makkelijker op. Maar het ergste is wellicht, dat de kapitein vindt dat Pico Bello met hoofdletters geschreven moet worden.

Niet Pico Bello schakelaar,  24v licht Mandiruimte

Op bezoek bij sponsor EdoBode voor een rare maat verende borgring, werd de opmerking gemaakt: "Oh, het wordt een micro-restauratie", doelend op de kleine details die ook belangrijk waren.

Waar is de Dregboot?

Al het werk aan boord van een Dregboot "in actie" bij de hydrografische dienst is gekoppeld aan de positie van het schip op dat moment. Voor het afdreggen en opnemen, en voor het veilig varen in het algemeen, is toch wel van belang dat je nauwkeurig weet waar je bent. Een groot deel van het werk bestond dan ook uit het bepalen van die positie d.m.v. triangulatie metingen. Door het peilen op eerder in kaart gebrachte bakens, kon de positie bepaald worden. Dat specialisme nam veel tijd en vergde specifieke kennis en ervaring.
Zoals vaak, leidt een conflict tot nieuwe inzichten en innovaties. Tijdens de laatste wereldoorlog werden nieuwe systemen ontwikkeld om de positie te bepalen, DECCA, en op grotere afstand om je heen te kunnen kijken naar de kust en eventuele bakens of schepen, RADAR.
Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk kregen de Dregboten ook met deze systemen te maken.

Decca Mk XII en KH 17, Muzeeaquarium Delfzijl

Ouwe troep voor nieuwe stroom

Elders in dit Blog wordt beschreven dat we de 220Volt gelijkstroom kast, de HS220=, ombouwen naar 230Volt wisselstroom.  Maar dan wel met behoud van het aanzien van de oude kast.
Lastig is een kast uit 1950 ombouwen zonder dat je dat al te zeer ziet. En daarnaast bleek dat in de kast ook nogal wat onderdelen incompleet waren. Met name de zekeringhouders hadden nogal wat gebreken of ontbrekende onderdelen.
Nu waren we al eens op de "Schuiling" geweest , zie http://dregiv.blogspot.nl/2013/04/dinky-toy-onderdelen.html , om ons onderdelenmagazijn aan te vullen. Maar er zijn meer oud-Marine schepen die wel eens wat over hebben.
Via het Dregboot mail adres kwam er een berichtje binnen dat op een mijnenveger een deel van het 115V bord vervangen was, en ze de overcomplete delen graag ter beschikking stelden.

115V bord "Dokkum" klasse mijnenveger

Dinky-Toy onderdelen

Zolang we de Dreg IV hebben, zoeken we naar onderdelen uit de tijd dat de boot gebouwd werd. Pompen voor de motoren, schakelaars, lasdozen, zekeringhouders en nog veel meer. Zie ook http://dregiv.blogspot.nl/2013/01/hazemeyer-hengelo-afo-en-andere.html . Om de boot zo origineel mogelijk te houden. En om het 230V boordnet uit te kunnen breiden, meer plaatsen met stroom en licht. Nu komen deze onderdelen niet langs waaien,  Marktplaats, rommelmarkten en oude werfschuren hadden teleurstellend weinig op geleverd.

"Dinky-Toy" mijnenveger "Hr Ms Schuiling" in betere dagen, foto Marine museum

Wat wel wat opgeleverd had, met name schakelaars voor de schakelkasten, was de sloop van de "Tromp". En bijna waren we naar Napels op vakantie gegaan om de "Snellius" te helpen slopen. Dat laatste ging niet door omdat de gemeente Napels de werf dwong te sluiten. We zijn daarna het zicht op de "Snellius" kwijtgeraakt. Maar er zijn meer Marine schepen, alert als we zijn houden we de oudjes in de gaten.